Her zaman ki gibi Gelibolu yarımadasına gelip Kilitbahir'den feribota bindik ve Çanakkale merkeze geçiyorduk. 30 Ağustos Zafer Bayramı nedeni ile Kilitbahir Kalesi'ne Türk bayrağı asılmıştı ve kalenin hemen yanındaki yamaçta o meşhur şiir herzamanki gibi "DUR YOLCU Bilmeden gelip bastığın, bu toprak bir devrin battığı yerdir." yazısı dikkatlarimizi çekti. Boğazı vapurla geçip Gelibolu yarımadası'nın en uç noktası olan Hisarlık Burnu'ndaki Çanakkale Şehitleri Anıtı uzaktan görüldüğünde hepimizin aklına 8 ay 14 gün süren savaşlarda yarım milyon can gittiği için hepimizin içinde değişik bir duygu kaplar. Tüyleriniz diken diken olabilir. Anlatılması güç ama binlerce insanın gözünü kırpmadan, tüm benliğini ortaya koyduğu metrekareye altı bin kurşunun düştüğü, adam başına 5 kurşun denk gelen topraklar...Savaşlar medeniyetlerin bazen kuruluşunu, bazen yıkılışının habercisi, bazen var olma sınavlarında kopma noktaları. Bazen de geri çekilmeyi durdurmanın… Çanakkale bunlar içerisinde daha çok geri çekilmeyi durduran, varlık savaşında inat eden muazzam gücün ifadesidir…

Çanakkale geçmişten bu yana bir çok ilkleri yaşamıştır. Tarihte ilk boğaz köprüsü M.Ö 480 Yılında Pers İmparatoru Serkes'in Yunanistan seferi sırasında bugünlü Nara Burnu ile karşı kıyıdaki kayalık bölge arasında yapılmış, ilk Antikçağ Dünya Savaşı Troya'da yapılmış ve ilk savaş hilesi tahta at aracılığyla Troia Savaşında kullanılmış, ilk insan portresi taşıyan para Kardia'da (Gelibolu) İskender adına bastırılmış, İlk felsefe okulu Aristo tarafından Assos'ta açılmış, Tarihte ilk güzellik yarışması Kazdağları'nda yapılmış, İlk dünya haritası Piri Reis tarafından Gelibolu'da çizilmiş, İlk uçak gemisi (Ark Royal) Çanakkale Savaşı'nda kullanılmış ve Türkler Avrupa'ya ilk kez bu topraklarda ayak basmış. Çanakkale dünya tarihinde ilkler şehri olduğunu daha bir çok olayla kanıtlamaktadır.
 

30 Ağustos 2007 Perşembe: Çanakkale'den Bozcaada'ya geçmek üzere Geyikli İskelesine doğru yol güzergahımıza devam ettik. Ege'nin en güzel zamanı olan eylül ayı'na sadece 1 gün kalmıştı. Deniz yeterince ısınmış ancak sıcaklıklar biraz daha düşmüş, Bozcaada'da bağbozumu zamanıydı. Bozcaada'ya ayrılacak dört gün sonbahara keyifle girmenize yetecekti.Sabah 8.30 feribotu ile yaklaştığımızda ilk bakışta kıraç ve adı gibi boz görünen Bozcaada'nın aslında üçte biri bağlarla kaplıdır. Boz tepesine inat Çamlık bölgesindeki bodur çamlar, dar sokaklarına sıralanan zakkumlar, begonviller rengarenk kareler sunar. Bozcaada’nın plajları ise bir başka güzelliktedir. Altın sarısı kumsalı ve her zaman serin olan suları ile Ayazma Plajı, içlerinde en büyük ve sıralanan restoranları ile en çok kullanılan ünlü olanıdır.
Adanın diğer plajları'da en az Ayazma kadar güzel. Sulubahçe, Habbele (Mitoz), Akvaryum ve Tuzburnu gibi 12 küçük kumsal adeta “kişiye özel plaj” görünümündelerdir. Bir plajdan diğerine giderken geçtiğiniz üzüm bağları ise Bozcaada’nın simgesi olan şarabı getiriyor akla. Bozcaada'da 4 firma çeşitli üzümlerden nefis şaraplar üretmektedir. Talay, Yunatçılar (Çamlıbağ), Ataol ve Corvus fabrikaları'nda 1575 ton sofralık, 3780 ton şaraplık üzüm alınmaktadır. Adaya özgü dört yerli üzüm türü var: sofralık çavuş üzümü, şaraplık karasakız(kuntra), Vasilaki ve Karalahana. Adanın ilk şarap üretimi Rumlar'a ait. Uzun bir süre şarap üretiminde gerilere düşen Bozcaada'da, ancak 1990'lı yılların sonundan itibaren şarapçılık gelişmiş. 1998 yılından itibaren Cabernet Sauvignon ve Merlot gibi Fransız şaraplık üzüm çeşitleri de adada yetiştirilmeye başlanmış.