Lakin, gizli ırkçılık bütün ağırlığı ile devam etti. Çinlilere kimse hizmetçilik dışında iş vermedi. Hal böyle olunca, Kanadalı Çinliler iki alana yöneldiler: İş kurmak ve eğitim. Kanadalıların tenezzül etmedikleri lokantacılık, bakkal ve çamaşır salonu işletmeciliğinde yoğunlaştılar. Kendi içlerinde kredi kooperatifleri  kurarak dayanışmaya girdiler. Kısa zamanda Kanada’nın her yerinde ‘China Town’ adıyla alışveriş mahalleleri kurdular. Eğitime yönelen Çinliler ise, önlerine konan tüm engellere rağmen, meslek sahibi olmayı başardılar.

Irkçılığa ve ayrımcılığa karşı ilk dayanışma örgütlerini 1906’da Vancouver’de kurdular. Amaç: Chinese Benevolent Association / Çinli Refah Birliği adıyla, Çinli nüfusa genel yardım ve destek sağlayarak,  Kanada Çinlilerinin haklarını savunmaktı.
Kaynak:  www.discovervancouver.com

1 Temmuz 1997’de Çin, Hong Kong üzerindeki egemenlik hakkına yeniden kavuştu ve Hong Kong Özel İdari Bölgesi kuruldu. Kanadalı Çinlilerin en büyük ‘nitelik’ sıçraması da Hong Kong’un Çin’e katılımı sürecinde gerçekleşti. Hong Kong sermayesinin bir kısmı Kanada’ya aktı. Sermayenin gücü bütün ırkçı duvarları yıkmıştı. Bir zamanlar bodrum katlarına bile kiracı olamayan Çinliler, artık en zengin mahalleleri mülk ediniyorlardı. Hem ticaret, hem sanayide gittikçe gelişiyorlardı.

Günümüzdeki  toplumsal örgüt kuruluşlarından en önemlisi: Chinese Canadian National Counsil / Kanadalı Çinliler Ulusal Konseyi 1979’da kurulmuştu. Amaç: Çin asıllı Kanadalıların sesini duyurmak, haklarını geliştirmek, siyasal katılımı arttırmak ve güçlendirmekti. Kaynak: www.ccnc.ca

Hak verilmeyince alınacak, Kanada’nın göçmenlere dayattığı “Kanada Deneyimi” gibi ırkçı duvarlar Çinli göçmenleri bağlamayacaktı. Göçmen adayları göçmenlik başvurularını Çin’den, Kanada’daki Çinli işletmelerle anlaşarak yapıyorlardı. Azımsanmayacak bir bölümü puanları yetmediği halde, bu sözleşmeler sayesinde göçmen olabildi.

Kanada tarihinde ırkçılığa en çok maruz kalan grubu oluşturan Çinliler, kendilerine yönelik ayrımcılığı yenmekle kalmayıp, diğer örgütlenmelere de örnek oluşturmuşlar. Birçok milletvekili ve bakan çıkartarak, Kanada’daki nüfuslarının çok üzerinde bir nüfuz elde etmişler.

Stephen Harper Kanada başbakanı seçilir seçilmez, 26 Ocak 2006’da yayımladığı basın bildirisinde “Kelle Vergisi mağdurlarından resmi olarak özür dileneceğini ve Kelle Vergisi alınmış olarak yaşayan 250 kişi veya eşlerine maddi tazminat vereceklerini” açıkladı.

Çinlilerin sermaye gücü, eğitimdeki başarıları ile birleşince; sosyal yaşamdaki rolleri ve temsil güçleri de büyüdü. 1942’de Kanada’ya iltica eden Hong Kong doğumlu Adrienne Clarkson, 8 Eylül 1999’da Genel Valiliğe atanan ilk göçmen oldu. Bayan Clarkson’un 2005’de koltuğunu devrettiği bayan Michaëlle Jean ise, 1968’de Haiti’den ailesiyle iltica eden bir siyah ırk temsilcisiydi.

[Genel Vali /Governor General: İngiltere Kraliçesinin Kanada’daki temsilcisi ve Kanada Devlet Başkanıdır. Seçkin Kanadalılar arasından başbakan önerisiyle, kraliçe tarafından atanır. Siyaset dışı bir figür olup, Avam Kamarası ve Senatonun çıkardığı kararnamelere Kraliyet onayını sağlamak, devlet belgelerini imzalamak, parlamento toplantılarını resmen açıp kapatmak ve seçimler öncesi parlamentoyu feshetmek gibi görevleri vardır.]