Gelip bir hotele yerlestikten sonra disari ciktim, etrafi dolastim. Kyaikto, Budistlerce kutsal bir yer sayildigi icin cok fazla Burmali var. Onlarca lokanta, hediyelik esya satan yer ana cadde boyunca sagli sollu yeralmis. Ertesi sabah erkenden onbes dakikada bir dolan pikuplardan birine bindim, giderken de usenmedim saydim, pickupin kasasinda toplam 50 kisiyiz. Yaklasik yarim saat sonra dagin etegine geldik. Buradan yukari yayan cikmak gerekiyor, ve yol kivrim kivrim, cok dik. Sonlara dogru kestirme bir yola girdim, once hediyelik esya satanlar, ardindan da   kocakari ilaclari satanlar basliyor. Agac kokleri, piton derisi, ciyanlar, maymun penceleri falan..

Giris ucretini odedikten sonra merdivenleri tirmandim. Genis bir avlunun sonunda altin renkli kaya, uzaktan gunes vurdukca parliyor. Ben gittigim zaman hava biraz kapaliydi. Etrafta sislerin icinde bazen gunes aciyordu.

Efsaneye gore bu kaya Buda'nin bir sac kilinin uzerinde dengede duruyormus. Ucurumun kenarinda, her an dusecekmis gibi gorunuyor. Budist rahiplerin, hacilarin yapistirdiklari altin yapraklari ile kayanin arka kismi bombe yapmis.

Bir saat kadar durduktan sonra dagin etegine, pikuplarin oldugu yere indim, biraz ugrasmayla   koye giden bir pikupa atladim. Giderken gunes de batmak uzereydi. Pikupin kasasinda ayakta demirlere tutunurken, onlarca Burmalinin arasinda, yuzume vuran ruzgarla, lacivert bulutlari ile gun batimini seyrettim. Bu, bir ucurumun kenarinda duran yaldizli bir kayadan cok daha guzel.