Seyyar satıcılar, Taksici Mustafa Amca, kebapçılar ve yolda karşılaştığım aşina yüzlerle ayaküstü laflayarak karşıya geçerim.
Koltuğumun altında Oluşum Gazeteleri..Gazetedeki köşemde, “Kokoreç de yasak keyfilik de..” yazısı. Yazı demek ne demek, zehir zemberek eleştiriler fışkırıyor her yanından!

Avrupa Birliği’ne girmeye hazırlanan memleketin genç bir yazarı olarak heyecanlarımı dizginleyememiş, yılların ihmallerine, kokuşmuşluğuna, çürümüşlüklere karşı olabildiğince sert tavırlar öne çıkıyor.

Kokoreçi yasaklıyor, sakatat satıcılarını evlerine yollayıp her tarafı pırıl pırıl ediyorum. İnsana saygılı bir yönetim anlayışı inşa edip kılı kırk yararcasına her şeyi yerli yerine koyuyorum yazımda.

Gazeteye gelirken bir gün öncesinin yansımalarını alıyorum sokaktan: suratlar asık. Neden?

Mustafa Amca’nın emektar taksisi benim yaşımla yaşıt. Kaportası çürümüş, boyası dökülmüş, yıllara ve yollara meydan okuyarak geldiği noktada olabildiğince yorgun düşmüş. Şimdi olacak iş mi Mustafa Amca’nın taksisini AB standartlarına uygun hale getirmek? Zırhlı, renkli camlı, telefon-telsizli, son model araba nerde Mustafa Amca’nın arabası nerde? Benim yazıyı okuduktan sonra Mustafa Amca’nın morali bozulmaz mı?

Kokoreçi, sakatatı yasaklamama ne demeli? Yok gereği kadar temizlenmiyormuş da, denetim azmış da, her yandan dumanlar yükseliyormuş falan.

Seyyar satıcılara gelince..Garibanlar şafak sökmeden birkaç kasa meyve-sebze alıp bir ekmek parası çıkarıncaya kadar anaları ağlarken bir de AB diye bir standart duyunca cinleri tepelerine çıkıyor tabi. 

Güzellik, temizlik, saygı, kalite..bunlar güzel şeyler. İnsana ve insanca yaşama yakışan işler. Gönül istiyor ki Danimarka gibi, İsviçre gibi bir ülke olalım. Gelirimizle insanca yaşayalım, iyi eğitim alalım, sağlık, güvenlik ve adaletimiz tam işlesin. Ama istemekle olmaz ki! Kağıt üzerindeki standarda uygun hale gelmek için önce kafaların sonra bütçelerin değişmesi gerekir.

Sokakta isyan var, “Biz ne yapalım” çaresizliği var, “İmkanlar el verdi de biz yapmadık mı?” serzenişi... Bu haklı tepkiyi anlıyorum. “Haydi” deyince bir şeylerin değişmeyeceğinin de farkındayım. Dostlar rahat olsunlar, her realite olanakları ölçüsünde yol alır.

Ramazan TOPRAK-Gaziantep
Oluşum Gazetesi Yazarı

DİĞER YOL NOTLARI

{modulebot module=İLGİLİ LİNKLER}