Pasta haneci para almadı oradan çıkıp İsfahan'ı dolaşmaya başladım acayip düzgün caddeler ve tertemiz çok güzel bir kent, güzel bir cami ve kapalı çarşısını gezmeye başladım, birde İran şam fıstığı aldım.
 
Uzun bir süre dolaştıktan sonra otele dönüp eşyalarımı hazırladım, bir kaç parça giysiyi yani yolda giydiğim kalın kazak ve deri hırkayı odaları temizleyen çocuğa verdim acayip sevindi Otogara gidip beklemeye başladım, gece deliksiz uyumuşum ve dinlenmiş haldeyim.
Sabah erken vakitte Zahedan'da olacağım. Rüya ülkem Hindistan'a 1 ülke kaldı, Pakistan.
Yoldayım zaman durdu sanki git, git yol bitmemekte bu 4'cü otobüsüm ve 3 otobüs yolculuğum daha var, zaman anlayışım kayboldu bir acayip ruh halindeyim, hedef kayboldu sanki , neyse.
 
Yolda kum fırtınası var görüş acayip düştü, mola verdik, limonlu tavuk şiş ve pilav yedim, güzeldi. Yine ikramlar ve sohbetler. Petrol ülkesi olan İran'da ulaşım çok ucuz ama yemekler pahalı geldi bana.
 
20/Şubat/2003 5. gün (Zahedan / Pakistan sınırı Taftan çölü )
 
Sabah 05:00 erkenden Zahedan'dayım, otogarda bir taksici ile anlaştım ama anlaşamamışız beni bir meydanda başka bir taksiciye verdi bunun istediği 5 $ ben diğerine 1 $ verdim sandım ki hepsi 1$, yarım saatlik bir yoldan sonra sınır geldik saat erken olduğu için sınır kapalı bekleyenlerin arasına karıştım, yolun trafik' e kapalı olduğu yerden sınır binasına bayağı mesafe var bir toyotalı arkaya bin dedi çantayı arka kasaya bıraktım. Biraz sonra İran sınır askerleri geldi bıyıklı bir komutan barikatı açtırdı bende kamyonete bindim 3 kişi daha var, battaniyenin altında oturuyorlar komutan araçları kontrol etmek de bizimkine geldi battaniyeyi kaldırdı adamların elleri kelepçeli, meğersem pasaportsuz İran'a kaçak girmişler sınır dışı edilmekteler.
 
Sınır binasına geldik daha açılmamış başladık beklemeye, 1,5 saatlik bekleyişten sonra kapı açıldı bu ararda 1 Pakistanlı ile ismi Abdülmecit , dost olduk ve sınırı geçtim artık Pakistan'dayım.

Pakistan tarafındaki işlemleri hallederken 1 Avusturyalı çocuk ile tanıştık ismi Reni oda Avusturya'dan yola çıkmış.

İşlemleri halledip sınırın biraz çıkışında bekleyen süslü püslü bir otobüsle anlaşıp Quetta'ya bilet aldık otobüs önce taftan köyüne geldi burada sıcağın kaybolmasını bekleyeceğiz çünkü yolumuz Taftan çölü.
 
Ve Bellücileri'n köyündeyiz burası Pakistan'ın Bellüci bölgesi. Biraz dolaştıktan sonra pis mi pis bol sinekli miskin miskin oturmuş çöl adamlarının olduğu bir yerde yemek yedik, haşlama ve bezelye yemeği acayip lezzetliydi bir de güzel çay içtik.
 
Köyde yol kenarlarına oturmuş birçok döviz bozuculardan biri ile anlaşıp Reni ve ben biraz dolar bozdurduk, meydanda oturup etrafı seyretmeye başladık, insanlar miskin, miskin dolaşmakta yanımıza gelip konuşmaya çalışmaktalar tabi ki Abdülmecit onlara bir şey anlatmakta soruları cevaplamakta, kalkıp acilen otel gibi bir yerin tuvaletine girdim ishal olmuşum pantolonu indirir indirmez yaptım, ulan sular akmıyor aceleden kontrol etmeyi unuttum ve benim tedbir olarak yanımda bulundurduğum kolonyalı mendil bitmiş, harbiden sıçtık, içimdeki atleti zar zor yırtarak çıkardım ve kıçımı sildim, bir daha bu hatayı yaparmıyım.
 
Ve süslü püslü otobüse bindik çöl yolculuğu başladı. Otobüsün içi dışından daha süslü ama eski. Otobüsün içinde acayip bir koku var ve çok ağır bir koku ilk defa burun kemiğinin sızlamasının ne demek olduğunu anladım bakalım alışabilecek miyiz. Şoför ve diğer adamlar acayip cana yakın insanlar bize ön tarafı verdiler üçümüzde en öne yerleştik ve çöl manzarası da başladı, alabildiğine uçsuz bucaksız bir görüntü, bol cana hayvan leşleri. Yer, yer kum tepelerinden dolayı yol kapalı tek araba zor geçmekte.
 
Otobüsün ön tarafında kaptanın hemen yanı uzun motor üstü, burası hem masa hem koltuk hem de Ara sıra personel yatmakta. Herkes ayakkabılarını çıkarttı, yemiş kabukları, içilen sigaralar ve muhtelif çöpler koridora atılmakta, otobüsün içi leş gibi oldu.

Hava karardı bir yerde mola verdik, namaz vakti, herkes indi ve çölün ortasında namaza durdu, sanırım bu manzarayla Pakistan'da çok karşılaşacağım.
 
Yemek molası için durduk, yerde bir örtü, masa falan yok, bir kazan yemek, kaplar kirli, yahni varmış aldık ve toz toprak içinde bir güzel yedik. Gece yoldan bir dilenci aldık, bir şeyler mırıldandı ve para toplayıp zifiri karanlıkta çölün ortasında otobüsten indi.
Gece birde baktım koridora battaniyeler serilmeye başlandı hem de hiç temizlenmeden, üç tane yatak yaptılar ve personel bir güzel yattı. 

Sanırım benim için yolculuk yeni başladı otobüste ve yolda yaşadıklarım tam bir canlı flim gibi.
 
21/Şubat/2003 6. gün (QUETTA )
 
Çok zevkli bir yolculuk dan sonra Pakistan'ın Quetta şehrine saat 07:20 gibi ulaştık, bir sonraki durak için ben ve Reni Lahor' a bilet aldık Abdulmecitte Karaçi' ye bilet aldı.
 
Otogarda kaymak, yumurta, sütten oluşan harika bir kahvaltı yaptık. Abdülmeciti otobüsüne bindirip Reni ile birlikte şehir merkezine yürümeye başladık, Quett'a pek de iç acıcı bir yer değil pis ve düzensiz sıkıcı bir şehir. Biraz dolaşıp Para bozdurup süslü püslü bir şehir dolmuşuna binip otogara geri döndük.
 
Tuvaletlerin orada bir güzel saçımı ve ayaklarımı yıkadım, duvar kenarına oturup ayaklarımı uzatıp bir güzel dinlendim.
Yine otogardaki lokantada yahni ve çok lezzetli patatesli bezelye yedik ve otobüse bindik.
Saat 13:45 Lahora hareket ettik, yol acayip virajlı ve çok kötü, Reniy'e bu yolu trenle geçelim dedim ama sorduk soruşturduk tren çok uzun sürüyormuş, tek tesellimiz vadilerden geçerken izlediğimiz manzaralar, bir kaç köyde mola veriyoruz bunların birinde şeker kamışı çiğnedim küçük, küçük dilimlenmiş parçaları ağzına atıp çiğniyorsun ve kalan posasını' da tükürüp atıyorsun.

Yine bol cana namaz molası veriyoruz, otobüsde bizden başka kimse kalmıyor herkes namaza.
 
Bir ara kolonyalı mendil çıkartıp yüzümü gözümü sildim, biraz sonra önde homurdanmalar başladı ve dönüp, dönüp arkaya bakmaya başladılar, muavin biraz sonra yanıma gelip hafif kızgın bir şekilde bir şeyler söylemeye başladı yan koltuktakiler yerdeki mendili gösterdiler oda mendili alıp öne götürdü ve şoföre gösterdi muavin tekrar gelip sinirli bir şekilde "no alkol" " no alkol" demeye başladı, hayda, ulan ne bok yedik, alkolün a' sı bile yasak bu ülkede.
 
22/Şubat/2003 7. gün ( LAHOR / HİNDİSTAN SINIRI )
 
Ve Lahor, sabah vakti, artık Hindistan'a yarım saat kaldı.

Bir taksiye binip sınır köyü Wagah'a geldik Taksici bizden yolda 100 rupe benzin parası aldı yani benzincide parayı biz verdik onu da bizden almaya kalktı sınırda biraz tartıştık ve 50 rupe verdik.
 Pasaport işlemini halledip arama noktasına geldik adam sadece benim çantayı aradı Reni'ye bakmadı bile, birde bana dönüşte aldığım hediyeleri geçirebilmem için 50 $ vermem gerektiğini söyledi, acayip sinirlendim, o... çocuğu.

Hindistan sınırında da aynı şekilde benim çanta arandı ve adam bir şeyler söyledi, anladığım kadarıyla Türk'ün biri silahla Delhi'de yakalanmış, acayip bir his içimi sardı.yalancı.

Ve rüya ülkem Hindistan'dayım,acayip bir his içimi sardı. Arkadan oturaklı bisikletlerden rişkacı ile anlaşıp Armistar dolmuşlarını kalktığı yere geldik. İnsanlar rengarenk giyinmiş hele kadınlar,dolmuşa binip Armistar'a vardık,burası Pencap bölgesi yani Sihlerin yaşadığı yer, doğruca kalmayı planladığım altın tapınağa doğru yürümeye başladık, tabi ki bir yan dan da çevreyi ve Hint insanını gözlemliyorum.

Önce çantaları tapınağın içindeki yatakhaneye bıraktık ve sonra tapınağın içine girip dolaşmaya başladık, tapınak çok etkileyici bugün hafta sonu olduğundan çok da kalabalık.
Tapınak büyükçe bir havuzun ortasında, ince uzun bir yoldan insanlar tapınağın içine girmekte ritüellerini yapıp dışarı çıkmaktalar. Bir yere oturup Reni ile bu güzel tapınağı uzun , uzun seyrettik.
Büyükçe bir yere girip uzun sıralar halinde oturmuş halkın arasına bizde oturduk, yemek dağıtmaya başladılar anladığımız kadarıyla mercimek lapası birde çorba verdiler ve ilk acılı Hint yemeğimi yedim, karşımdaki hint güzeli kızlarla bakışarak.
 
Sihler inançları, kültürleri ile diğer Hint halklarından kendilerini ayrı görmekteler ve kendilerine özerklik istemekler. Erkekler saçlarını kesmemekteler ve saçları bir sarık ile sarılı, çoğunun belinde bir kama var ve çok güler yüzlüler. 
 
Yatak haneye dönüp yatacak yer için konuşmaya başladık her yer dolu ve yatakhanenin avlusundaki yatakların boş olduğu söylendi, duş içinde imkan pek yok gibi. Reni bir kaç Japon'la muhhabete başladı bende dışarı çıktım, bazı yiyeceklerden tatmaya ve ne olduklarını anlamaya çalıştım, koca bir bardak da manda sütü içtim.

Bir otele girip fiyatta anlaştım, çantamı almaya gittim ve Reni' ye otel bulduğumu söyledim o gelmeyeceğini burada kalacağını söyledi sabah burada buluşalım dedi peki dedim ama bu arada ben Reni'ye yalnız devam etmek istediği birkaç kez söyledim.

DEVAMI >>